All posts by Eugène Mennen

Jeroen de Groot: “French Connection”

Vrijdag 24 mei, aanvang 20.15 uur, ontvangen wij, in het kader van KleintjeKunstKlassiek, wederom Jeroen de Groot. Na zijn bijzondere vertolking van Bach, muziek en uitleg, nu de “French Connection”.

Als violist probeert Jeroen de Groot zich telkenmale te vernieuwen in de stukken die hij ten gehore brengt. Zijn fascinatie voor Bach presenteerde hij enkele seizoenen in Bach Recital. Ditmaal richt hij zijn blik qua repertoire op andere componisten. Ravel, Saint Saens, Ysaëye en Franck trekken hem aan en vragen om vertolking. Genoemde componisten werkten op het grensvlak van verschillende internationale culturele stromingen. Voor de Groot beschrijven zij een overgangsfase van de Romantiek, via het Impressionisme naar de stroming die uiteindelijk tot het Expressionisme in de muziek zou leiden. Was tijdens de Romantiek het uiten van de allerindividueelste zelfexpressie en emotie de belangrijkste drijfveer, tijdens het Impressionisme wordt de sfeer, de invloed van omgeving, licht en ruimtelijke werking als inspiratiebron voor het kunstwerk het belangrijkst. Binnen dat spanningsveld van culturele en muzikale hoofdstromen beweegt recital de “French Connection” zich en leggen beide muzikanten de subtiele klank-velden bloot in het werk van Ravel, Saint Saens. Chausson en Franck.

  • Jeroen de Groot: viool           Brook Cuden: piano

Reserveren: theaterkk@gmail.com of bel/sms 06-54220108

Entree: € 17,-

Nadja Filtzer: ‘Mijn zwervend hart’

Bekijk hier de trailer: https://youtu.be/CE1WvnGZaK0

Vrijdag 10 mei, aanvang 20.15 uur, ontvangen we Nadja Filtzer, die eerder bij ons optrad met haar zeer succesvolle voorstelling “Vive Piaf!” Nu speelt ze haar nieuwste programma ‘Mijn Zwervend Hart’.

Een muzikale wereldreis met Nadja Flltzer

In ‘Mijn Zwervend Hart’ neemt Nadja het publiek mee op de wereldreis die haar Joodse voorouders maakten van Oekraïne, via Parijs, Le Havre en New York naar Mexico – op de vlucht voor de progroms van Stalin. Nergens geaccepteerd trokken ze steeds weer verder, op zoek naar een plek om te (over)leven.

Eigen composities en teksten worden afgewisseld met Jiddische Klezmer, Amerikaanse Jazz, en Russische & Latijns Amerikaanse volksmuziek. Projectie van schilderijen van haar vader, kunstenaar Luis Filcer, foto’s van haar opa, fotograaf Dirk de Herder en filmbeelden van haar zus Irina maken het verhaal compleet.

Nadja brengt haar kleurrijke familiegeschiedenis tot leven in gespeelde en gezongen scenes. Ze kruipt in de huid van haar opa, gaat te rade bij haar oma, ervaart hoe het was om op de vlucht te zijn, steeds weer weggestuurd te worden en hoe moeilijk het is om ergens te aarden.

Het volgen van haar familiegeschiedenis brengt haar naar het heden, waarin vluchtelingen nog steeds weggestuurd worden.

Zo is ‘Mijn Zwervend Hart’ niet alleen een autobiografische ontdekkingsreis, maar ook een universele geschiedenis, die zich steeds herhaalt.

Met zelfrelativering en humor laat Nadja zien hoe ze zich weet te bevrijden van familiepatronen en trauma’s en hoe ze droomt over een betere wereld, waarin mensen nooit meer hoeven te vluchten.

De pers over Mijn Zwervend Hart in 2007

“Prachtig begeleid op piano zingt de actrice de geschiedenis van haar familie. Filtzer zet op indrukwekkende wijze haar Oekraïense oma en tante neer. Je voelt het verdriet dat de beide zussen hebben en je waant je terug in de tijd.. verandert van het Vrijheidsbeeld – dat in een jazzy nummer een echte Amerikaanse bitch is net zo gemakkelijk in een vurige Latina.” Curt Simons – Het Parool

“Het talent van voorvrouw Filtzer is groot, haar enthousiasme aanstekelijk en haar verhaal meeslepend. Vol bezieling vertellend springt ze van lied naar lied… Als haar oma danst ze met haar eigen papa – als baby – tegen de borst. Het vertederendste moment uit de voorstelling, een prachtig en krachtig symbool van de hoop die haar familie altijd hield

Zang en spel: Nadja Filtzer,           Piano: Leo Bouwmeester

Regie: Rob van de Meeberg,         Bewegingsadvies: Truusje Graste

Video-ontwerp: Marco Mooren.

Zwart/wit Foto op Homepage: Nadja met koffers: Dirk de Herder, Geesje van Haren

Reserveren: theaterkk@gmail.com of bel/sms 06-54220108

Entree: 17,-

 

 

UITGESTELD: Camille Claudel, in de schaduw van Rodin

Deze voorstelling is UITGESTELD !

Zondag 14 april, aanvang 14.30 uur een optreden van Els Buitendijk die enige tijd geleden is gestart met een nieuwe voorstelling over het leven van Camille Claudel.

Els Buitendijk vertelt en speelt hierin de tragische levensgeschiedenis van deze Franse beeldhouwster, die leerlinge, collega en minnares was van de beroemde beeldhouwer Auguste Rodin.
Zij leefde van 1864 tot 1943, in een tijd dat het een schande was dat een vrouw beeldhouwster wilde worden. Dit was een mannenwereld en van vrouwenemancipatie had niemand nog gehoord.
Zij was een groot talent maar kreeg nooit de erkenning die zij verdiende. Toen ook Rodin haar, ondanks al zijn beloftes, in de steek liet, heeft zij dat niet kunnen verwerken.
Zij trok zich terug uit de wereld en is uiteindelijk door haar familie krankzinnig verklaard en door hen in een inrichting geplaatst.

Reserveren: theaterkk@gmail.com of bel/sms 06-54220108

Entree: €  12,50

Howard van Dodemont: ‘De Zittenblijver’

LET OP: de matineevoorstelling is zo goed als UITVERKOCHT. Maar u heeft geluk: ’s avonds om 20.15 uur speelt Howard zijn voorstelling opnieuw!!!

Zondag 31 maart, aanvang 20.15 uur speelt Howard van Dodemont zijn voorstelling ‘De Zittenblijver’.

‘Overdenkingen van een reserve-acteur’

Als musical-acteurs vol verwachting en adrenaline het toneel op gaan, zit er in de kleedkamer nog een aantal acteurs en actrices geduldig te wachten. Tot in de puntjes voorbereid om bij een calamiteit, ongeval of ziekte, de rol over te nemen van de eerste cast. Altijd paraat zonder te weten of en wanneer ze op mogen. En als zo’n zittenblijver dan opeens op mag, da hoop je dat het goed gaat natuurlijk. En soms gaat het goed fout…

Luister mee als een vlieg op de muur bij een reserve-acteur, die zijn toevlucht tot de wc in de kleedkamer heeft genomen. En die zich hardop afvraagt, hoe hij hier in hemelsnaam is beland.

Spel: Howard van Dodemont     Piano en muziek: Bas Bons          Regie: Alexandra van Marken    Dramaturgie: Sara Bergen            Tekst: Pieter Jongsma en Howard van Dodemont                Vormgeving: Timo Arling                                                                                      Foto: ©Ina Hoeneveld, Duizend stoelen 2013

Reserveren: theaterkk@gmail.com of bel/sms 06-54220108

Entree: € 15,-

 

De Amerikaanse holocaust

Zondag 28 april, aanvang 14.30 uur is er in het kader van de 4-mei viering nu een heel ander soort herdenking: ‘De Amerikaanse holocaust’.

Cameahwait:  “Ik behoor tot de inheemse bevolking, ook wel indianen geheten, van het continent dat Amerika wordt genoemd.
Ik heb een persoonlijke missie om de bewustwording te vergroten over wat er met de inheemse bevolking van Amerika is gebeurd en nog steeds gebeurt.

Mocassins aan zijn voeten, een choker rond de hals en een veer in zijn haar. Indiaan Cameahwait vertelt dat hij onwetendheid wil wegnemen over de onderdrukking van indianen in Amerika. “Het gebeurt nog steeds.” Op de vraag vraag waar het fout is gegaan met de indianen, wil hij via lezingen antwoord geven en hij start met ‘De Amerikaanse holocaust.’

De veer moet je vergelijken met een kruisje bij de Katholieken. Het is een veer van de adelaar die het hoogste vliegt van alle vogels en in directe verbinding staat met God, daar symbool voor is.”

Ontheemd

Cameahwait gebruikt zijn inheemse naam nog maar vijf jaar, werd daarvoor Gino genoemd. “Die naam paste eigenlijk nooit bij mij,” begint hij zijn verhaal. “Het was mijn roepnaam, maar eigenlijk wist ik mijn hele leven nooit wat te doen.” Hij voelde zich ontheemd. Dat hij was geboren in bezet gehouden gebied, en later in verschillende plaatsen woonde waaronder Woerden, droeg er niet aan bij. “Ik woon nu in Culemborg, wil wel terug naar Woerden maar om de kinderen een vaste plek te bieden blijven we daar wonen.” Het ontheemd voelen had niet alleen met het vele verhuizen te maken. “Ik probeerde verschillende dingen, een opleiding bij justitie, twee keer een baan bij de Politie, de laatste bij de Parketpolitie. Daar kom je veel agressieve mensen tegen en ik werd er vanwege mijn rustige uitstraling altijd bij gehaald, maar nam het wel mee naar huis.”

Ontwikkeling

Hij kwam thuis te zitten met PTSS en kreeg een visioen. “Ja, sorry, wij zijn wat minder nuchter, maar toen ik depressief op bed lag kreeg ik een visioen van een Indiaanse vrouw die naar mij toekwam met een lepel aarde.” Dat was een keerpunt in zijn leven. “Ik wist wel waar ik vandaan kwam maar had er niets mee gedaan, vanaf dat moment ben ik onze afkomst gaan onderzoeken en mijn naam gaan gebruiken.” ‘Dat betekent ‘hij die niet loopt. “Vernoemd naar een opperhoofd van de Shoshone. Ik ben er tevreden mee, bij ons is een naam heel belangrijk, het geeft je ontwikkeling aan, dus als je ouder wordt kun je een andere naam krijgen.”

De ‘Ontdekking’

Zijn onderzoek richtte zich allereerst op Columbus. “De ‘ontdekker’ van ons, net of je een plantensoort of een diersoort ontdekt. Met mensen heb je ontmoetingen.” Helaas was dat met de Indianen nooit zo. “Het recht op hun eigen land is de Indianen afgepakt, we mochten wonen in reservaten, maar die kun je vergelijken met concentratiekampen uit de Tweede Wereldoorlog. Er werd gemarteld, verkracht, gemoord, we moesten als slaven werken en kinderen werden afgepakt en illegaal ter adoptie aangeboden en dat gebeurt nog steeds.” Cameahwait is Lakota/Shoshone en komt gewoon voor zijn afkomst uit. “Onze ‘ontdekkers’ hebben zich nooit aan ons aangepast, ik ga me ook niet aanpassen.”

(interview door Winny van Rij voor de Woerdense Courant)

Reserveren: theaterkk@gmail.com of bel/sms 06-54220108

Entree:  € 12,50

 

Theatergroep Troost: ‘Carnage’

Vrijdag 22 maart, aanvang 20.15 uur speelt Theatergroep Troost:‘Carnage’ van de Franse schrijfster Yasmina Reza. “Een mens wint er niks mee als hij zich beschaafd opstelt. Fatsoen verzwakt ons alleen maar!”

Onder de naam ‘Le Dieu du Carnage’ ging het stuk in 2006 in première. Carnage werd een internationaal succes en ontving vele theaterprijzen. Als kers op de taart werd het stuk verfilmd door Roman Polanski. Voor Troost bewerkt Erris van Ginkel en regisseerde Vastert van Aardenne Carnage tot een huiskamervoorstelling.

In ‘Carnage’ komen twee stellen bij elkaar van wie de zoontjes met elkaar gevochten hebben. Zij gaan met elkaar in gesprek over de manier waarop deze kwestie het best opgelost kan worden. Het gesprek gaat vriendelijk en beschaafd van start, maar na verloop van tijd escaleert het tot het in de titel beloofde slagveld. Het toneelstuk gaat op vaak komische en af en toe pijnlijke wijze in op de vraag hoeverre beschaving een illusie is en nuance een oppervlakkig gegeven.

 

TEKST Yasmina Reza BEWERKING Erris van Ginkel                           REGIE Vastert van Aardenne 

SPEL Sarah Chorus, Bert ’t Hoen, Michel Hueber en Aurora Solá
FOTOGRAFIE Annemiek van der Kuil | PhotoA

Reserveren: theaterkk@gmail.com of bel/sms 06-54220108

Entree € 17,-